|
Ik had me geheel voorbereid om jullie dit jaar volledig verslag te doen
van de Semana Santa, de beroemde Heilige Week van Spanje met zijn vele
processies. Maar op Palmzondag, 1 april - nee, geen grap - was het erg
slecht weer en precies boven Cazalla brak een zwaar onweer los. Mijn
eerste gedacht was “dus geen processie vandaag”, maar dat bleek nog het
minste waar we ons zorgen over moesten maken. Na een paar rake klappen,
waarbij het hele huis stond te trillen, kwamen we zonder stroom, telefoon,
tv en internet te zitten!
Uit voorzorg hadden we overal de stekkers al uitgetrokken, dus gelukkig
hadden we niet veel schade. Dat was in de rest van het dorp wel anders:
heel veel kapotte tv’s, computers, wasmachines en andere apparaten. Drie
weken lang zijn we bezig geweest om alles weer op de rit te krijgen. TV en
internet hadden we via de lokale kabel, maar die had diverse centrales
zwaar beschadigd. Dus op zoek naar ADSL via de telefoonlijn, bij het enige
internetcafé dat af en toe verbinding had. Bellen met Télefonica,
tenminste als we een lijn hadden, want die werkte vaker niet dan wel.
Eindelijk kregen we een router toegestuurd, waarna we weer verder konden,
dàchten we. Alles geïnstalleerd, maar geen internet! Na vele malen
reclameren en vele technici over de vloer, kwam Telefónica eindelijk op
het idee om dan toch maar eens in de centrale te gaan kijken... Ook dat is
Andalusië!
En de Semana Santa? Op die bewuste Palmzondag, toen de bui voorbij was,
ging de processie van de Borrequita gewoon door. De rest van de week bleef
het regenachtig, dus vele anderen werden afgelast. In Cazalla waren er dit
jaar sowieso niet veel processies, waarbij de ontkerkelijking en het
afnemen van de devotie een grote rol spelen. Om de traditie nog enigszins
te redden, was er voor het eerst een groep vrouwen die als “costaleras”
een beeld van Christus door het dorp droeg.
Er is trouwens ook steeds meer kritiek op het uitbuiten van de Semana
Santa als toeristisch spektakel. Vooral in Sevilla is het een gekkenhuis
geworden en heeft het weinig meer te maken met het gedenken van de
lijdensweg van Jezus. Vele Sevillanen vluchten de stad uit en massa’s
toeristen vullen àlle hotels en betalen prijzen die drie keer zo hoog
liggen als normaal. Ze vliegen - soms beladen met camera’s, koelbox en
vouwkrukje - van de ene kant van de stad naar de andere om maar vooral
niets te missen. Toen we de dinsdag van de Heilige Week in Sevilla waren,
zagen we op diverse plaatsen op de muur gespoten:

“Ben ik alleen maar
gestorven om het toerisme te redden?”
|