|
Maandagochtend. De hitte van de zomer is voorbij en de kinderen zijn, na
bijna drie maanden vakantie, voor het eerst weer naar school. Mama
profiteerde van deze gelegenheid om een stevige ochtendwandeling te maken.
Ik genoot van de frisse lucht en het prachtige uitzicht. Onderweg kwam ik
een echtpaar tegen dat op weg was naar hun finca en we keuvelden gezellig
wat. Ik had ze wel eens in het dorp gezien, zij mij, dus dan gaat het
altijd over dat we hier alweer zo lang wonen, dat we zo goed spaans
spreken, dat we eigenlijk al Cazalleros zijn. En het gaat dan ook altijd
over het weer. “Ay, que frío” (bah, wat is het koud) en “Ay, que calor”
(bah, wat is het heet) zijn de meest gehoorde uitspraken in het dorp. Dus
als je dacht dat alleen Nederlanders steevast klagen over het weer, dan
heb je het helemaal mis. Maar dit keer was er wel iets bijzonders te
melden over het weer. Binnen een paar dagen werd er storm en regen
verwacht, grappig, precies op 21 september. De herfst zou echt beginnen.
De herfst is
een prachtige tijd hier in de Sierra Norte de Sevilla. In 2000 en 2001
hebben we uitzonderlijk veel regen gehad, maar meestal hebben we slechts
af en toe een bui en verder zon met zeer aangename temperaturen. Ideaal
wandelweer. Het landschap wordt adembenemend mooi: de bomen – behalve de
kurkeiken en de olijfbomen – tooien zich in de mooiste kleuren rood, bruin
en geel. En het goud van de zomer wordt weer groen. Het is de tijd van de
eikels, tamme kastanjes en paddestoelen. Dus zie je weer overal zwarte
varkentjes onder de bomen scharrelen, je kunt op straat weer gepofte
kastanjes kopen bij Salaíta – die zo heet omdat hij de rest van het jaar “salaítas”,
gezouten amandels, verkoopt – en de restaurants zetten weer de heerlijkste
gerechten met paddestoelen op het menu.
Aan het eind
van de winter verheug ik me altijd enorm op de zomer: zwoele avonden en
nachten in de patio of op terrasjes, vakantie, veel mensen in het dorp,
veel activiteiten. Maar daarna vind ik het ook weer heerlijk om terug te
keren naar de rust en de regelmaat van de winter met vaste uren, avonden
lekker binnen, tv kijken of een boek lezen, met vrienden rond de "brasero"
(verwarming onder tafel) en heel veel wandelen.
Linda
|